Αφομοιώθηκα,
αναλώθηκα
σ’ ανεξιχνίαστα ερωτηματικά
και ψυχοφθόρα διλήμματα…

Καιρός της περισυλλογής
ή καιρός της μεταμέλειας;

Στους λίθινους τροχούς
των αναμνήσεων μου,
στους αρχαίους άξονες
της Φαντασίας μου
ξαναγυρίζω.
Αιωρούμενες απειλές,
θανάσιμες παγίδες
καταδυναστέβουν
τις Ημέρες μου.

Εγκαταλείπω τον αγώνα
ή με εγκαταλείπουν
οι δυνάμεις μου;
Έτσι λοιπόν
στους άκαμπτους νόμους
της Λογικής
θα υποκύπτουν
οι Πράξεις μου;…

Νοσταλγία
των χαμένων Χρωμάτων
μη με εγκαταλείπεις.

*Από τη συλλογή “Ο κήπος των απολάψεων”, Εκδόσεις Ελεύθερος Τύπος, 1992, σελ. 75.