Γραμμένη με κόκκινο η μαρτυρία τους μένει
για να τη δουν οι θεοί όλου του κόσμου·
στον τοίχο του ολέθριου, χέρια δίχως σώμα
έγραψαν “Upharsin” (1) και φλογισμένα σημάδια
φωτίζουν το σύνθημα: «Αδράξτε τη γη!
Ανοίξτε τις φυλακές, κι απελευθερώστε τους ανθρώπους!»
Αναζωπυρώνονται οι λέξεις των νεκρών
γραμμένες με κόκκινο.

Οι θεοί του κόσμου! Τα στόματά τους τώρα βουβά!
Τα όπλα σας μίλησαν, κι αυτοί γίνηκαν στάχτη.
Όμως οι ξεσκισμένοι Ζωντανοί, με τις καρδιές μουδιασμένες,
ένιωσαν μέσα τους το χτύπο ενός αναστάσιμου τυμπάνου
-στη διάλεκτο των Νεκρών- να τους καλεί:
«Ξύστε την αρχαία σκουριά!»
Είδαν «Ανέστη», τη λέξη των Νεκρών
γραμμένη με κόκκινο.

Σήκω ψηλά, πανώρια φλόγα!
Ψηλά στους ουριανούς, όλοι να σε δουν.
Σκλάβοι του Κόσμου! Κοινός ο σκοπός·
μια η προαιώνια καταισχύνη – ένας ο αγώνας!
Στο όνομα Ενός -του Ανθρώπου-
αγωνιζόμαστε να ελευθερώσουμε τους ανθριώπους!
«Εξαγνίστε για μας τη Τη!» ακόμα καίνε οι λέξεις των Νεκρών
Γραμμένες με κόκκινο.

Σικάγο 1912

*Αυτό ήταν το τελευταίο ποίημα της Voltairine De Cleyre (Βολταιρίν ντε Κλερ).
(1) Η λέξη «Upharsin» είναι βιβλική με μυοτηριιώδες περιεχόμενο, και σημαίνει «the writing on the wall».
**Το ποίημα προέρχεται από το βιβλίο «Voltairine De Cleyre Γιατί είμαι αναρχική», Εκδόσεις Σοφίτα, 2014, σε έρευνα και μετάφραση Γιάννη Γ. Μπαζού και εισαγωγή Αργύρη Αργυριάδη.