Αντώνης Στασινόπουλος, Δύο ποιήματα

vitelloni

Ρομπότ εξαπολύουν ακτίνες λέηζερ
Η τελευταία καλύβα ενός ρακοσυλλέκτη
φλέγεται
Συνεχή χτυπήματα.
Χυμένοι εγκέφαλοι έξω από τις καταστάσεις
Άγραφη ιστορία
πνιγμένη στη μήτρα της γέννησής της
Έγχρωμες διαστάσεις
Εμμετός στη μέση του δρόμου
Προεδρική λιμουζίνα έρπεται,
φίδι επικίνδυνο,
χιλιάδες χρόνια πριν σε ώμους
Μορφή πρωτεϊκή
Ένας τρελλός λιθοβολείται
Αλλαγή σκηνικού
Η Δημοκρατία νίκησε.

Τα παιδιά φεύγουν μακρυά
Σκιές αγριμιών αποτυπώνονται
σε ξεφτισμένους τοίχους
Καραβάνι σιωπηλό στην θύελλα των
έρημων πόλεων, σκελετούς οδηγών προσπερνά
χωρίς χάρτες, χωρίς εμπορεύματα
να πραματευτεί
Φορτίο βαρύ κουβαλάει
Τα παιδιά φεύγουν μακρυά
Καραβάνι σιωπηλό στη θύελλα των
έρημων πόλεων.

*Από την πρώτη συλλογή του ποιητή “Εκπέμπουμε στους αναρίθμητους σκλάβους ανά δευτερόλεπτο”.

Leave a comment