Περπατούσα μ’ ένα παλιό μου φίλο
Κατεβαίνοντας μερικούς δρόμους
Μιας παλιάς γνώριμης πόλης
Και μου είπε αυτή την ιστορία
Για μια γριά Σκωτσέζα παλιογυναίκα μάγισσα
Σκοτώνοντας την ώρα συνήθιζε να κάθεται και να τραγουδά
Ω, εγγονέ μου
Ω, εγγονέ μου
Γύρνα πίσω στην κοιλάδα εγγονέ
Δεν έχω αποσκευές
Δεν διασκεδάζω
Δεν μου κάνει κακό
Μόνο ένα παλιό απομεινάρι ρολογιού
Δεν μου κάνει κακό
Και με βοηθάει όχι και τόσο πολύ
Αλλά συνεχίζει και συνεχίζει και συνεχίζει
Γύρνα σε μένα εγγονέ.

*Από τη συλλογή “Η κραυγής της γέννησης”, αυτοέκδοση, Αθήνα 1988. Το σχέδιο της ανάρτησης είναι του ποιητή και περιλαμβάνεται στην έκδοση.