μαγειρεύω κρέας με χοντρό μακαρόνι
στην τηλεόραση παίζει μια αμερικάνικη κωμωδία
οι γείτονες δίπλα έχουν επισκέψεις
Κυριακή σήμερα, όλοι νοιώθουν διαφορετικά
μια όμορφη βόλτα θα ακολουθήσει
στην πόλη που στενάζει κάτω από τις ορδές των τουριστών
το απόγευμα ένα θαλασσινό μπάνιο
μια βόλτα σε παραλία ελεύθερη από ομπρέλες
ίσως να βελτιώσει κάπως τη διάθεση μου
οι γείτονες δεν νοιώθουν διαφορετικά
μουσική δεν παίζει πια το παλιό ραδιόφωνο
ήσυχες, κρυφές κι εκνευρισμένες ομιλίες
συνοδεύουν αυτό το απόγευμα
τέλη Μαΐου και τα βράδια ακόμα κοιμόμαστε
στην παιδική κουβέρτα μας
άρρωστος ο καιρός όπως κι η εποχή που διανύουμε
πόσο εύκολα μπορεί να βυθιστεί κανείς στη μελαγχολία
αναρωτιέμαι, και το βράδυ έρχεται κουρασμένο
αυτή η Κυριακή δεν είναι όπως όλες οι άλλες
πως αλλιώς, όταν τέσσερις εργάτες είναι νεκροί
από εργοδοτικό έγκλημα σε μια ιδιωτικοποιημένη εταιρεία
αντίθετα όμως από την επικρατούσα λογική
φωνή υψώνω ενάντια στον θεσμοθετημένο θάνατο
ανατροπή ζητώντας
και καμιά θυσία στο βρώμικο βωμό του κέρδους
με το κουζινομάχαιρο να κόψω τη μπυροκοιλιά της δημοκρατίας σας

*Η Hannah Höch (1889-1978), ήταν Βερολινέζα καλλιτέχνης, από τις πρωτοπόρους του Dada στη Γερμανία. Εργάστηκε ιδιαίτερα με την τεχνική του φωτομοντάζ ενώ πολλά έργα της τα δημιούργησε στην περίοδο της Δημοκρατίας της Βαϊμάρης. Ένα από τα πιο γνωστά της έργα είναι το Cut with the Kitchen Knife through the Beer-Belly of the Weimar Republic (1919), όπου δανείστηκα τον τίτλο για το τελευταίο στίχο του ποιήματος.