Κάθε απόγευμα,
που διάβαινα τα ευφρόσυνα/
αρχαία ψυγεία,
για να σας ανταμώσω/
με τους περαματάρηδες των λεωφόρων/
μπόλια της άνοιξης και των κορμιών,
τα βάτα δεν ανθούσαν/
ένα κλωνάρι φασκομηλιάς μετά τον ήλιο,
ορθό από του χρόνου τον πάγο/
μόνο/
Θυμήθηκα που ο ανθοπώλης πάντα
μαστόρευε,
ενώ ζητούσα πάλι μαργαρίτες/
μια γραμμή μυρμηγκιών στο τσιμέντο
κόκκινη/
κι ένα γκουπ!
από το φρέσκο φτυάρι/
μετά το μονοπάτι στένευε,
ενώ τα κυπαρίσσια λύγιζαν/
με τον ψίθυρό σας,
ένα υποβρύχιο σόναρ/
κάτι μου λέγατε,
όμως όσο κι αν αφουγκραζόμουν
δεν ξεχώριζα τα λόγια,
μόνο μια θλίψη ακούσια που με κατάπινε/
λες κι ήταν οι μαργαρίτες μου κλεμμένες/
μια θλίψη για τον κλέφτη
μα και την ίδια την κλοπή/

artwork : John Wolseley-
Natural history of a sphagnum bog, Lake Ina, Tasmania (details)
-2013
Watercolour, pencil, pen and ink, and sphagnum on 8 sheets (a-h)
155.6 x 407.6 cm (overall)
Collection of Sir Roderick Carnegie…