Κώστας Ριτσώνης (1946-2015), Ποιήματα

kostas-ritsonis

Ένα ποίημα πετιέται στα σκουπίδια
για μπάζωμα
στα  θεμέλια
κάποιου καινούργιου
ποιήματος

***

Θα πάρω από το σπίτι μου
τα χειρόγραφά μου
για να γλυτώσουν άπ’ την τυραννία
της μάνας μου

γιατί όταν διαβάζει μέσα τους
ιστορίες για άλλες γυναίκες
με αποκαλεί αποτυχημένο
συγγραφέα και γιο

***

Τοίχοι χωρίς συνθήματα
τετράδια χωρίς ποιήματα

***  

ζωγράφος και ποιητής

Όλη τη μέρα ζωγράφιζε
τους μεγάλους πίνακες

και το βράδυ ξεκουραζόταν
με μικρά χα ι κού.

***

ΗΟΤΕL ‘ETOILE

Στα κρεβάτια του
πριν από 40 χρόνια
καιγόμουν ολόκληρος
μαζί με το κορμί της

όμως απόψε
πήρε φωτιά στ’αλήθεια
το παλιό ξενοδοχείο

ΦΩΤΙΆ στο ‘Εtoile
καίγεται η 3ης Σεπτεμβρίου

έρχονται πυροσβέστες
να σώσουν το ερωτικό μνημείο.

***
 
Πόσες φορές πρέπει να γράψω
αυτό το ποιηματάκι
για να το πάρω απόφαση

τριάντα χρόνια το δουλεύω
καμιά μορφή του δεν αξίζει

Πώς να δέσει μια ιδέα
όταν στο τέλος διαλύεται
και μένουν μονάχα οι λέξεις;

*Αναδημοσίευση από το http://varelaki.blogspot.gr/2014/06/k.html

Leave a comment