Photo: Sotiris Lamprou

Μακάριοι οι μοναχικοί

Όσοι μέσα στην άπληστη άμμο σπέρνουν τον ουρανό 

Όσοι κάτω από τις φούστες του ανέμου γυρεύουν τη ζωή

Όσοι ξέπνοοι τρέχουν πίσω από ένα όνειρο αστόχαστο

Γιατί της γης είναι το αλάτι

Μακάριοι του ωκεανού της ερήμου οι βιγλάτορες

Όσοι την αλεπού της ερήμου κυνηγούν πέρα από τον αντικατοπτρισμό

Ο φτερωτός ήλιος στον ορίζοντα χάνει τα πούπουλά του

Το αιώνιο καλοκαίρι περιγελά τον υγρό τάφο

Κι αν μέσα στους κατάκοιτους βράχους μεγάλη μια κραυγή αντηχεί 

Κανείς δεν την ακούει κανείς

Ουρλιάζει πάντοτε η έρημος κάτω από έναν άφοβο ουρανό

Προσηλωμένο το βλέμμα μονάχο αιωρείται

Καθώς αετός στης μέρας το χάραμα

Ο θάνατος καταπίνει τη δροσιά

Το ερπετό πνίγει το ποντίκι

Κάτω από το αντίσκηνό του ο νομάδας ακούει τον χρόνο που τρίζει

Πάνω στης αϋπνίας το χαλίκι

Όλα είναι εδώ σε αναμονή μιας λέξης που ήδη έχει ειπωθεί

Αλλού

*Από τα ποιήματα της που εκδόθηκαν μετά τον θάνατό της. Απόδοση: Thalassa Mystica