Photo: Thalassa Mystica

Κι αν δεν απομείνει

Άλλο από έναν άνεμο, έναν ύφαλο, μια θάλασσα,

Πως θα’σαι ξέρω, ας είναι νύχτα,

Η άγκυρα που ρίχτηκε, τα βήματα που παν’ τρικλίζοντας στην άμμο,

Και τα ξύλα που κανείς μαζεύει, και η σπίθα

Κάτω από τα βρεγμένα κλαριά, και, μέσα στην ανήσυχη

Την προσμονή της φλόγας που διστάζει,

Ο πρώτος λόγος ύστερα από την μακριά σιωπή,

Η φωτιά η πρώτη που θ’ανάψει κάτω στον κόσμο τον νεκρό.

*Απόδοση: Thalassa Mystica