Γράψε μου ένα σημείωμα
Που να τραβά την προσοχή των ματιών μου
Με φρέσκια ρητορική,
Να ποτίζει τη γλώσσα μου για να ριζώσει μέσ’ στο ψέμα,
Σκούπισε την πορφυρή κουκκίδα μου,
Ζωγράφισε ντροπή στο πρόσωπό μου…
Τα αξιολύπητα σύννεφα, ζαλισμένα,
Επιπλέουν μέσα στο μπουρίνι,
Που ξεκινά απ’ την συνεχώς θολή Ορλεάνη,
Έως το πορτ Ελίζαμπεθ
Και το ναυάγιο στο Meisho Maru…
Μόλις χύθηκε ξανά ο καφές μου,
Και ξεκινά μια αντίστοιχη μέρα…

*Η φωτογραφία της ανάρτησης είναι ευγενής πρόταση της Αλεξάνδρας Βουτσίνου.