αγναντεύω
τα δευτερόλεπτα
αδέκαστος αλήτης

το πρωινό
είναι αδυσώπητο

το απομεσήμερο
με κατατεμαχίζει

με χέρια τρεμάμενα
σε κακοκαιριές
τις νύχτες
περιπλανιέμαι

όλα είναι πρόσκαιρα
αγωνιώ να τα κάνω μόνιμα

οι ουρανοί μου
τέμνονται
σε φυλλωσιές
αποσυντιθέμενου αέρα