Περιφέρεται τώρα με μιαν ιδιωτική θλίψη…
Ραμένη στο στόμα
Μ’ ένα πικρό συναίσθημα
Στις άκρες των χειλιών του
Μόνος και ξοδεμένος
Γυμνός απ’ τ’ αποδυτήρια της Αγάπης
Γυμνός δίχως νερό και αίμα
Σε μια θητεία καθήλωσης
Νεκρός μές στην ευαισθησία των δειλινών
Καπλαντίζοντας μ’ ένα χαρτί ερημίας την πολιτεία

Νεκρός
Με μιαν ιδιωτική θλίψη
Σ’ έναν ιδιωτικό Απρίλη

*Από το περιοδικό “Ένεκεν”, τεύχος Ιανουαρίου-Φεβρουαρίου-Μαρτίου 2014.