Σχέδιο: Constant Nieuwenhuys

Πυκνό πεύκο

Παραδεχόμενος
πως στο πρόσωπο βρίσκεται
ένα κρυσφήγετο

(Η απότομη
διχαλωτή χαράδρα
ανάμεσα στα μάτια)

Έχω μια διάθεση
να μυρίζω
τον εύθραυστο καιρό

Kάτω από υπόστεγα πλήγματος
με τις ορδές των περιστεριών
να με κοιτάζουν

Κοιτάζω μακριά
ένα κομμάτι
ωκεανού

να υλοτομείται.

***

O φόβος

Μέσα μου
Εκεί που σχίζεται η ομορφιά
Και στρίβει ο εφιάλτης
Επαναπαύεται
Ερπετό

Έξω εκεί, εκεί απ’ έξω
Όπου οι στιγμές περνούν
Μέσ’ από πικρόχολα κόσκινα
Ξεφλουδίζει
Και ξεπετάγεται

*Από την ανέκδοτη συλλογή “Το εγχείρημα”.