Artwork: Rozenn Le Gall

Σε έρημη παραλία τα όστρακα αποφεύγουν τα λεμόνια.
Νηστικό φιλί ψάχνει ρούμι για να γίνει ανθολογία.
Στο πουθενά , νομίσματα κάνουν τραμπάλα
το κυματάκι τους γλείφει τα δάχτυλα.
Εσπερινοί λωτοί βρίσκονται δύσκολα, και πώς να τους ξεπατικώσεις;
Ούτε ένα πιάνο με ουρά δεν έχει ξεβραστεί
Να γαργαλήσει τα πλήκτρα να ξεχαρμανιάσει η ερημιά.
Η φύτρα του Ποσειδώνα, χωράει στα γραφτά του ναυαγού.
Τον δένει χειροπόδαρα, δαγκώνει την καρδιά του,
τον αλείφει με ιώδιο βαθύ κι αψύ κι αφήνει μόνο ένα μικρό μπάλωμα
καθαρό δέρμα στη φτέρνα, να θυμάται πως είναι άνθρωπος κι όχι ψάρι.
Γι αυτό προσέχει πολύ να μην πατήσει αχινό τις νύχτες
που χορεύει χούλα -χουπ με τ’ ωκεάνιο φεγγάρι
Τα αλατισμένα χρώματα τον έχουν από καιρό τυφλώσει .
Πότε -πότε νομίζει πως βλέπει φάλαινες
που τον ψάχνουν για να τον καταπιούν.
και κρύβεται.
 
Πλοία γκρίζα, μακριά..

*Από “Το Βαλς των Νικημένων” στο http://www.bibliotheque.gr/article/47783