Πελαγία Φυτοπούλου, Δεν θέλω συναισθηματισμούς

δεν θέλω συναισθηματισμούς

ένα ξάφνιασμα θέλω

παγωμένο

έστω

σαν να είμαι τώρα

στο νεκροτομείο

περιμένοντας να αναγνωρίσω 

τη σορό σου, ενώ εσύ

πίνεις μπύρες με την γκόμενα

ω, αυτό είναι κάτι

είναι ξάφνιασμα

-παραγωγική μνήμη-

αυτό θέλω

κι ένα δέντρο 

να ανέβω και να σε κοιτώ

που χαμουρεύεσαι

-πάντα ήθελα να μελετήσω την τεχνική σου απο μακριά-

μα λείπουν πια τα δέντρα

τα πήρανε στο θέατρο για σκηνικό

σκέπασε τον κώλο σου

σε χειροκροτούν

Leave a comment