SEVCIK, Vratislav Up and Down

Ασυνέχεια

Την πρώτη φορά ήρθες σ’ ένα όνειρο
Τώρα ο χρόνος έπαψε να υπάρχει.
Πεζές περιπολίες, ντυμένες ομοιόμορφα
Φωτιές, φωνές, ολονυχτίες
Μια απειροελάχιστη ρωγμή
Κι ένα ακίνδυνο σημείο στο χάρτη.
Τώρα, όμως, δεν υπάρχει χρόνος
Τώρα, όμως, τ’ όνειρο ντράπηκε
Και ντυθηκε για να μην ξεχωρίζει.

***

Μανιφέστο

Χωρίς ερωτήσεις και κομπιάσματα
Σαν σπάνια, ευλογημένα πλάσματα
Με κιθάρες και με τύμπανα
Ήχους ντύνουμε και σχήματα.
Ανέμελοι κι αφηρημένοι
Αχταρμάδες εντυπωσιασμένοι
Παθιαζόμαστε…
Μα ύστερα, κουραζόμαστε
Και λέμε να το ρίξουμε έξω
Χωρίς φράγκα και κεράσματα
Σαν σπάνια, ιδανικά αποβράσματα.

*Από τη συλλογή “Ιχθύων Λόγος”, εκδ. Univeristy Studio Press, Θεσσαλονίκη 2011.