Θεόδωρος Μπασιάκος, Δύο ποιήματα

ΜΑΥΡΑ ΜΑΤΙΑ

Πεθαίνουμε αφού
που πεθαίνουμε
(κάθε μέρα)
ας
πεθαίνουμε σα τα ουλιά – απ’ αγάπη

Τα μαύρα μάτια
βλέπουν τα πιο όμορφα όνειρα

Ό τ σ ι τ σ ό ρ ν ι α

Μαύρα μάτια, μαύρα πουλιά
(πουλιά της μιζέριας)

***

ΣΥΝΝΕΦΑ

1ο. η Συννεφούλα
2ο. ένα Σύννεφο με παντελόνια

3ο. (άλλο), το
ροζ γκαζοζέν του Κρίστιτσ

– με το οποίο ταξιδεύω –

Δοϊράνη 19.8.2005

*Από τη συλλογή “Μαύρα μάτια”, εκδόσεις Πλανόδιον, Ιούνιος 2006, σελ. 9 και 29.

Leave a comment