Rolf Pohle*, Το όνομά μου είναι άνθρωπος

10471094_861996777207194_6493974138227025648_n

Έχω πολλούς πατέρες κι’ έχω πολλές μητέρες

Κι’ έχω πολλές αδερφές κι’ έχω πολλούς αδερφούς

Οι αδελφοί μου είναι μαύροι κι’ οι μητέρες μου κίτρινες

Κι’ οι πατέρες μου είναι κόκκινοι κι’ οι αδελφές μου ανοιχτόχρωμες.

Κι’ είμαι πάνω από δέκα χιλιάδων χρόνων

Και τ’ όνομά μου είναι άνθρωπος

Και ζω απ’ τον αέρα και ζω απ’ το ψωμί 

Και ζω απ’ το φως και ζω απ’ την αγάπη

Κι’ έχω δυο μάτια κι’ όλα μπορώ να τα δω

Κι’ έχω δυο αφτιά κι’ όλα μπορώ να τα καταλάβω.

Κι’ έχουμε έναν εχθρό, αυτός μας στερεί τη μέρα

Ζει απ’ τη δική μας τη δουλειά

Και ζει απ’ τη δύναμή μας

Κι’ έχει δυο μάτια και δεν θέλει να δει

Κι’ έχει δυο αφτιά, κι’ όμως δεν θέλει να καταλάβει.

Κι’ είναι πάνω από δέκα χιλιάδων χρόνων

Κι’ έχει πολλά ονόματα.

Και ξέρω, θα πολεμήσουμε

Και ξέρω, θα νικήσουμε

Και ξέρω, θα ζήσουμε

Και θ’ αγαπηθούμε

Κι’ ο πλανήτης Γη

Σ’ όλους μας θ’ ανήκει

Κι’ ο καθένας θα έχει αυτό που χρειάζεται.

Και δεν θα πάρει πια δέκα χιλιάδες χρόνια

Γιατί έφτασε η ώρα.

*Ο επονομαζόμενος Τρομοκράτης.
** Ευχαριστίες στον Θ. Μπασιάκο που το έφερε στην επιφάνεια.

One response to “Rolf Pohle*, Το όνομά μου είναι άνθρωπος

Leave a comment