Στη μνήμη του πολύ καλού συντρόφου και ποιητή, Αντώνη Στασινόπουλου, δύο από τα ποιήματά του

Απόηχος

Και τι απομένει,
εάν όχι ο απόηχος
όσων με επιμέλεια πράξαμε;
Στους ομόκεντρους κύκλους του σύμπαντος
πουλιά ταξιδιάρικα.
Και καθήσαμε γύρω από το τραπέζι
οι αγαπημένοι
με κρασί
στις σκέψεις μας το τελευταίο ταξίδι.
Κουβεντιάσαμε τα όνειρα
μας συνεπήρε ο χορός των κυμάτων.
Και παραδοθήκαμε στης νύχτας τη σαγήνη
ωσάν πέπλο μας τύλιγε των άστρων το φέγγισμα.

***

Της καρδιάς

Άνοιξε το παράθυρο της καρδιάς σου.
Άνοιξέ το στους ξεριζωμένους μετανάστες,
που σε κοιτούν με βλέμμα κυνηγημένου αγριμιού.
Άνοιξε το στους άνεργους
που χάνονται στις ψευδαισθήσεις των υποσχέσεων
για μια ακτίνα ήλιου.
Άνοιξε το παράθυρο της καρδιά σου στα παιδιά των φαναριών,
που το κρύο τους περονιάζει τα κόκαλα.
Άνοιξε το σε αυτούς που απέτυχαν να αλλάξουν τον κόσμο
καίτοι προσπάθησαν.
Άνοιξε το παράθυρο της καρδιά σου
σε όλους τους απόκληρους της ζωής.

*Από την ποιητική συλλογή “Των ονείρων τα χρώματα” εκδ. Βιβλιοπέλαγος 2004. Τα ποιήματα αυτά ανάρτησε στη σελίδα του στο facebook ο σύντροφός μας Αλέξανδρος Μικρός. Ο Αντώνης Στασινόπουλος διατηρούσε κάποτε το ιστολόγιο Σθένος στη διεύθυνση http://sthenos.blogspot.gr Επειδή διαθέτουμε και τις έξι συλλογές του θα αναδημοσιεύονται ποιήματά του εδώ συχνά.