Μαρίνα Χατζηκυριάκου, Ιστορία

J-182

J-182


 
Χωρίζονται οι καρδιές και τα κορμιά
Σφαλίζουν  οι ματιές
τα λόγια πέφτουν στο πηγάδι
κι ύστερα, σηκώνουν το κεφάλι
με τα αόρατα κλάματα
κοιτούν εκστατικά κατάματα ένα ψέμα
και διατείνονται
διαφορές κι ανείπωτα
κι ούτε ένας δεν τολμά να μολογήσει
πόσο άδεια είναι η καρδιά του
για να υπάρξει
σε μιας άλλης καρδιάς τον ήχο
δίπλα
να σταθεί
και να πετάξει!
 
Κι ύστερα απορούμε γιατί γράφεται η ιστορία μας
ανάμεσα σε δυο πολέμους
σε μύριους ξεριζωμούς
σε αιφνίδιους ξεσηκωμούς
κι άδικους θανάτους.
 

Leave a comment