Λεφτά δώσε μου μπάρμπα
κι’ έννοια σου, ξέρω τι να τα κάμω.
Εγώ τι χρειάζομαι:
ένα στρώμα
ένα τασάκι ένα τσιγάρο
τον Λωτρεαμόν για προσκεφάλι
μια αράχνη να κρέμεται από πάνω στο ταβάνι…
Αυτά μαθές μού είναι υπεραρκετά
Η πλήξη, η μοναξιά του καλλιτέχνη
κι’ η Μαριγούλα έπειτα που μού χτυπά το τζάμι
και της ανοίγω κ.τ.λ.)
Παρά ταύτα, δώσε μου λεφτά και ξέρω τι να τα κάμω.

Μεταξύ μας, μού δώσεις-δε μού δώσεις σκοτίστηκα:
μπάρμπα εσύ χάνεις!

*Από τη συλλογή “Αγγούρια και μαργαρίτες” (Άπαντα Τ. 1/2015).