In the brutal nights we used to dream
Dense violent dreams,

Dreamed with soul and body:

To return; to eat; to tell the story.

Until the dawn command

Sounded brief, low

‘Wstawac’

And the heart cracked in the breast.
Now we have found our homes again,

Our bellies are full,

We’re through telling the story.

It’s time. Soon we’ll hear again

The strange command:

‘Wstawac’

Στις βάναυσες νύχτες ονειρευόμασταν
Πυκνά βίαια όνειρα,
ονειρευόμασταν με την ψυχή και το σώμα:
Για να επιστρέψουμε, να φάμε, να πούμε την ιστορία.
Μέχρι η διαταγή της αυγής
ακουστεί κοφτή, σιωπηλή
‘Wstawac’
Και η καρδιά ραγισμένη στο στήθος.
Τώρα έχουμε βρει ξανά τα σπίτια μας,
οι κοιλιές μας είναι γεμάτες,
Πορευόμαστε αφηγούμενοι την ιστορία.
Είναι ώρα. Σύντομα θα ακούσουμε ξανά
την παράξενη εντολή:
«Wstawac»

*Απόδοση: Δημήτρης Τρωαδίτης.