Μνήμες καπνίζουν
τις γόπες της ζωής

Πηγάζει από μέσα στάχτη
και πολύ φως… μαύρο

Σκουπισμένα όνειρα
διεσταλμένες κόρες
μουδιασμένο μυαλό

Αποκαρδιωμένος εαυτός
μαχαίρια καρφώνει

Περαστικοί άνθρωποι
διψασμένα πάθη

Καταθλιπτικά παράθυρα
μυρωδάτα λουλούδια

Σκαλωμένα πρόσωπα
πληγωμένο Εγώ

Μαυρισμένοι κύκλοι
θάνατος

… Ξύπνα
απ’ τον πλάνο εφιάλτη σου,
άνοιξε τα μάτια,
ζήσε

*Από τη συλλογή “Κυνήγα τη νύχτα μέχρι να γίνεις φλογαρή ύπαρξη”, εκδόσεις Εκάτη, 2014, σελ. 25.