Αφαίμαξη

Προμετωπίδες αγάπης
στο στήριγμα του χρόνου.
Εκείνου που χάθηκε,
και εκείνου που βρέθηκε.
Αφαίμαξα δύο ζωές
να βρω το καλύβι μου,
αρχοντικά δεμένο με την αύρα της θάλασσας.
Tο καλοκαίρι που ιδρώνουν τα τζιτζίκια,
κοίταζα στις όχθες του αδιάβατου
πριν πιώ
στο ποτήρι μου το κρασί
το αθάνατο.

***

Οψόμεθα

Οψόμεθα εις καιρούς αλγεινούς.
Το χιόνι θα πέφτει
με δυο φορές την βαρύτητα
κλεισμένη στις χούφτες του.
Νωχελικά θα βουτάνε οι σκέψεις
στου περβαζιού την ανάσα.
Αποβραδίς θα καίνε στο τζάκι
ευθείες βολές του ανήμπορου
στου ελέους τις μνήμες κλεισμένες.

*Από τη συλλογή “Αίμα Αθώων Καιρών”, που κυκλοφορεί διαδικτυακά από τις εκδόσεις 24 Γράμματα στο http://www.24grammata.com