Αναρωτιέμαι
αν δεις τους μικρούς ήλιους
που έχουν φυτρώσει στις άκρες των δαχτύλων μου
καθώς σβήνουν το χρόνο
θα με αναγνωρίσεις;
Ή θα μείνεις εκεί; Μια παγωμένη εκδοχή του ουρανού.

Ζήτησα να φιλιώσω τις ψυχές με την αλήθεια σου.
Άρχισαν να μου μιλούν για σχέδια μισοτελειωμένα και εκτροπές έρωτα.
Για οπλαρχηγούς που ξέρουν καλά τι θέλουν
μα τρέχουν ξυπόλητοι,
και κανείς δεν τους παίρνει και πολύ στα σοβαρά.

Γιατί αν μπερδέψεις τα όσα φαίνονται με τα όσα εννοούνται
ας κατεβάσουμε καλύτερα τον ουρανό
και ας πάμε αλλού να παίξουμε το νούμερο μας.
Κάπου με κοχύλια για στέγη και θάρρος ν’ ανατέλλει μες τα σπίτια μας.