Ruud Matthes, 
ink paintings on digital prints, 2007

Αχρείαστοι
 
μα, τι μας χρειάζονται αυτοί οι… καλλιτέχνες;
όλη τη μέρα έγκλειστοι στις φυλακές τους
να γράφουν, να άδουν, να παιδεύουν τα χέρια τους
μα που και που
βγαίνουν στον ήλιο
ανοίγοντας μια πόρτα απ το  πουθενά
κάθε φορά μια άλλη  πόρτα
έτσι απλά ορίζουν το κελί τους
με διαφορετικές εκδοχές
εξόδου

*** 
 
Ψυχή
 
Ο άνεμος είναι η ψυχή του δέντρου
είναι αυτός που το κινεί
που ταξιδεύει τη σπορά του
που αφαιρεί απ τη ράχη του
τα ξεραμένα φύλλα
κι εσύ μου λες να σκύψω μέσα μου
για να με βρω
εκεί έξω είμαι
και σφυρίζω

*Τα ποιήματα και η εικόνα της ανάρτησης αναδημοσιεύονται από το ιστολόγιο Ερανιστής στο http://eranistis.net/wordpress/2014/11/29/%CE%B5%CF%80%CF%84%CE%AC-%CE%AD%CE%BD%CE%B1-%CE%BC%CE%B7-%CE%B1%CE%BD%CF%84%CE%B9%CF%80%CF%81%CE%BF%CF%83%CF%89%CF%80%CE%B5%CF%85%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%AC-%CF%80%CE%BF%CE%B9%CE%AE%CE%BC%CE%B1%CF%84/