Μια όψη ηωσίνης

Κάποτε είχα τον ήλιο, Φως οφθαλμών
Τον Υπερίωνα, Πρωταθλητή στης νιότης
Τ΄ άφοβα νερά
Κι επιπροσθέτως
Τον Ποσειδώνα, βαπτιστή και ναυτικό
στις βαθιές ανάσες, του Αιγαίου.
Έκτοτε,
Στολές αλλάξανε τα όνειρα
Κι άρχισαν τη θητεία τους
Σε φωτεινά χειρόγραφα
Μιας άλλης ευλογίας.

Madina Khalifa, Abu Dhabi, 2009

***

Απογραφή μιας ερινύας

Δεν μπόρεσα ποτέ μου
Να δω θεού πρόσωπο
Στις πελώριες εκτάσεις
Του μοναχικού σου ορίζοντα
Όπως μου έλεγες, κατάλευκε διδάσκαλε
Μόνο οι όμοιοι ανάδεκτοι πλησιάζουν
Το συμπόσιο, του εωθινού σου μεγαλείου
Μ’ ένα βαθύ διακριτικό, στο στήθος κολλημένο
Και ο καθείς με το κουράγιο του
Στην μακρινή, την εξορία των ποιητών.
Μα τώρα, σ’ αυτή την πτέρυγα
Της μεγάλης ακτημοσύνης, που κανείς
Δεν μιλάει για την χαμένη περιουσία
Της οξύγονης ζωής του
Είδα τη μορφή της, αναμαλλιασμένη
Στον αστερισμό της συλλογής μου.
Ήθελα να πω δυο λόγια μόνο
Για του ακέραιού σου λόγου την ουσία
Μα ο ψηλόμαυρος εκείνος εξωβγάλτης
Που πάντα κρύβει τη σκιά του
Πίσω απ’ την πλάτη του φιλάδελφού μου
Ιππότη, που όλο κλέβει τη δική μου αναπνοή.

Abu Dhabi, 2012