Έργο: Mike Diana

*


έσταζε 

η σάρκα,

και φούντωνα στο δισταγμό

στα χείλη να δώσω 

αμαρτήματα,

και ο θεός μου και άθεος,

σε ακατοίκητο

χνούδι,

έφτιαχνε ρωγμές 

και τις 

ξανάκλεινε,

κυλιόμουν στο σάλιο και φρενάριζα στα δάκτυλα: 

για να ρωτά 

το θαύμα της κόλασης, 

αν ήμουν ακόμη τρελός που αγκαλιάζομαι 

με αυτούς

που έχουν, 

εγκλήματα ψυχής 

σε κάγκελα


*

και στο υπόλοιπο της νύκτας,

από το παράθυρο, 

κακοφωτισμένοι

δρόμοι, 

να πεινούν

το σχοινί

της εξομολόγησης:

έστηνα το δίποδο της προσευχής κι έβγαζα ένα γονάτισμα, 

σε στάση ψέματος,

για το σπέρμα

που σκορπούσα στα όνειρα

και για την απόσταση που δεν γνώριζα 

μέχρι 

την ανάσταση 


*
alexmil ©