Δες, έχω αηδιάσει τους ανθρώπους
Οι προσευχές τους, οι προβιές τους,
Η πίστη τους, οι τρόποι τους,
Βαρέθηκα των αρετών τους την χλιδή
Με τα κοντά βρακιά
Βαρέθηκα τα σκέλεθρά τους
Ευλόγησέ με φως τρελό που φωτίζει τα επουράνια όρη
Προσδοκώ πάλι άδεια να γίνω σαν την αγρύπνιας
Το ήσυχο μάτι
Προσδοκώ πάλι να γίνω άστρο.
*Από το le surréalisme, même 2, Άνοιξη 1957. Απόδοση: Thalassa Mystica.
