Φώτο: Marcel G. Lefrancq

Ισιώνω ένα κλωνάρι

Που έσπασε. Τα φύλλα

Είναι βαριά από νερό κι από ίσκιο

Καθώς ο ουρανός αυτός, προτού

Να φέξει η μέρα. Ω γη,

Ξεκούρδιστα σημάδια, δρόμοι διάσπαρτοι,

Αλλά ομορφιά, ομορφιά απόλυτη,

Ποταμική ομορφιά,

Ας συνεχίσει να υπάρχει αυτός ο κόσμος,

Παρά τον θάνατο!

Στην αγκαλιά του κλώνου γραπωμένη

Η φαιά ελιά.

*Απόδοση: Thalassa Mystica