Αντώνης Θ. Παπαδόπουλος, Κοντές ανάσες ΙΙ

v1

Oι γονείς δουλειά.
Τ’ αφήνουν μόνο σπίτι.
Μισεί τη δουλειά.

Τραγούδι παλιό.
Καινούργια η αγάπη.
Κι όμως ταιριάζουν.

Μέρα δεμένος,
μα πετάω με στίχους,
που γράφω νύχτα.

Ποια πεζοδρόμια!!!
Τα κλείνουν τροχοφόρα.
Πού νά ‘βρει φτερά;

Ταξιδεύοντας
στα λαγούμια της μνήμης
τη βλέπει παντού.

Leave a comment