Στη χώρα της άπνοιας και του ύπνου
Είμαστε κληροδοτήματα ανέμου
Φυλάμε επαναστάσεις και βιβλία
Από τη belle epoque του πνεύματος
Τότε που η αντίσταση ήταν τόπος
Όταν τα μάτια σέβονταν τις λέξεις
Κι οι εικόνες δε σκούριαζαν στο νου
Χάθηκαν οι παμπάλαιοι ήχοι
Σε θρυμματισμένες ακροάσεις
Και άηχες ψηφιακές συνάψεις
Ενδιάμεσα παρέλαση ωχρών ποδιών
Όσο ψηλότερα τόσο χειρότερα
Όποιοι σαλιώνουν το φιτίλι της μνήμης
Χωρίς φλόγα καίγονται εύκολα
Είναι θέμα προτίμησης ή αποτίμησης
Όλα τ’ άλλα νόθα παιδιά του τίποτα S.

*Το ποίημα και η εικόνα της ανάρτησης αναδημοσιεύονται από το ιστολόγιο Αποδράσεις του Νου στο http://apodraseistounou.blogspot.com.au/2015/03/blog-post_14.html