η ακτή επανέρχεται στη σκέψη μου. δεν ξέρω αν είναι ως σύνορο ή ως έμφυλη
πραγματικότητα. τα πράγματα ανασυντίθενται, αναμοχλεύονται.

από το δρόμο θόρυβοι

φορές φορές

είναι βροχή η σκόνη

*Αναδημοσίευση από το ιστολόγιο Κηρύκειον στο http://kirikion.blogspot.com