Ποίηση για μένα είναι η ικανότητα να εκφράσεις τα πιο απλά σου νιώθω με τις πιο μεγαλοπρεπείς λέξεις.
Όχι δεν πρόκειται για τάση εντυπωσιασμού, το κάθε άλλο…
Πρόκειται για την ενόραση του απτού ανάμεσα σε έναν κόσμο που φαντάζει αβυσσαλέος.
Για τη μετατροπή του χάους σε αρμονία.
Δεν προέρχεται από μια καλλιτεχνική ψυχή, αλλά από την ανθρώπινη φύση. .στην ολότητα της.
Το ιδιαίτερο της γνώρισμα;
Η κραυγαλέα της προσπάθεια να αποφύγει τον πνιγμό σε μια θάλασσα από συντρίμια.
Δεν είναι αδυναμία. Ήταν κάποτε.
Δεν είναι προσπάθεια. Είναι ανάγκη, ενστικτο, εκφρασμένο με τους πιο εκλεπτυσμένους του τρόπους.
Ντυμένο με ανθρωπιά για να θυμάται απο που ξεκίνησε.
Θέλει να ακουστεί, αλλιώς πεθαίνει.
Με αξιοπρέπεια, αλλά και παράπονο, σαν αυτό που κουβαλάνε οι περήφανες ψυχές – και είναι λίγες πια…
Όχι ποτέ δεν είπα ότι η ποίηση πρόκειται για κάτι καλό.