Αν δεν είσαι, καλέ μου, βροχή, γίνε δέντρο

καρπερό, χλοερό.

Γίνε δέντρο.

Κι αν δεν γίνεις, καλέ μου, ένα δέντρο,

πέτρα να γίνεις

μουσκεμένη δροσιά.

Μια πέτρα να γίνεις.

Κι αν δεν γίνεις μια πέτρα, καλέ μου,

το φεγγάρι το ίδιο να γίνεις,

μες στο ύπνο εκείνης

που σε αγάπησε. Γίνε φεγγάρι.

Είπε στο σύννεφο η γυναίκα:

«Σκέπασε τον καλό μου, γιατί τα ρούχα μου

στο αίμα του είναι μουσκεμένα».”