Νεκταρία Μαραγιάννη, Τρία ποιήματα

nation-and-class1


Ο Άλλος

οι εφιάλτες ξυπνούσαν ξανά∙
ο δήμιος προχωρούσε με τη βάρκα στα ανοιχτά.
πλησίαζε
στενεύοντας τα όρια

η σιωπή μαρτύριος
η τομή μαρτύριος
η ζωή μαρτύριος

ένα ακρωτηριασμένο σώμα προσπαθεί να φτάσει
στον προορισμό
παρακάμπτοντας την πτώση
(κι οι λέξεις έχουν κουραστεί
να τρέφονται από τη ματιά μου)

***

Στον Α.Ε.

Τώρα πια λυθήκαν τα δεσμά,
οι ματιές ίσως μπορούν να ψιθυρίσουν πιο πολλά∙

τώρα πια ορατό το κενό
δυσβάσταχτο
για μία ακόμη (ασύνδετη) φορά

κι η καρδιά της λήθης άφαντη

***

Απολογισμός

το μονοπάτι πλάι στη θάλασσα,
μία ανέφικτη νότα βαπτιζομένη
ανεκπλήρωτη
και διάφορα καρφιά∙
πινελιές
σε άυλη και υλική υπόσταση

Leave a comment