ΚΛΙΝΗ ΣΠΟΡΟΥ, ΚΑΛΗ

Ήταν καλό το χωράφι
στρωμένο σαν κρεβάτι,
ίσιο.
Το χώμα μαύρο άχνιζε ευωδία,
τίμιος ιδρώτας πότιζε τα σωθικά του
κι εύρισκε ο σπόρος να ριζώσει
κλίνη καλή.

ΕΠΑΝΑΛΗΨΕΙΣ 1963

Την κοίταζα,
ήθελα να κάνει μια κίνηση,
ν’ απλώσει το γέρικο χέρι της
να με χαϊδέψει…
Ύστερα κάτι να με φιλέψει …

Ποτέ δεν έκανε μια τέτοια κίνηση
φύλαγε γι’ άλλους την αγάπη της.

Εκείνη ήταν η τρανή.
Εγώ, ήμουνα του αντάρτη.

ΔΕΝ ΤΟΝ ΒΛΕΠΩ ΣΤΟΝ ΚΑΘΡΕΦΤΗ

Είμαστε μές στη σάλα
και κοιτάμε τον καθρέφτη.
Σώμα δεν έχει,
μόνο η ανάσα του,
πάνω στο τζάμι σβήνει…

*Από τη συλλογή “Κλίνη Σπόρου, Καλή”, εκδόσεις Οροπέδιο, 2009, σελ. 9, 15 και 43 αντίστοιχα.