Λιβάδι μου εσύ
Με χείλη βερύκοκα!
Στα ατάραχα νερά των ματιών σου
Παραπατούν δύο ρυάκια με ξυλοπόδαρα
Κι εγώ την κατάκοπη ψυχή μου
Την έχω εκεί μέσα.

Μη με λησμόνει ανθίζουνε
Στα λακκάκια σου
Και σου μοιάζουν όλα σαν μικρές ανηψούλες.

Ο άνεμος παίζει άρπα στην κόμη σου.
Και σαν Άγγελος Κυρίου μου τραγουδάει
Από τα πέρατα η καρδιά σου.

*Μετάφραση: Γιώργος Κεντρωτής.
**Το ποίημα και η εικόνα της ανάρτησης αναδημοσιεύονται από Αλωνάκι της Ποίησης στο http://alonakitispoiisis.blogspot.com.au/search?updated-max=2015-02-26T00:00:00%2B02:00&max-results=15