Νεκταρία Μαραγιάννη, Δύο ποιήματα

10940442_10203345726986897_1999389809338223833_n


Οι Λέξεις Μου

ξεπήδησαν από τη μοναξιά κάθε γραμμής
και στάθηκαν απέναντι από το κάτοπτρο.

κοιτούσα επίμονα την πλούσια κόμη των.

περίμενα.

(ορατό το κενό)

απαρνήθηκαν την αγκαλιά μου.

Τις ακολούθησα στη λίμνη ώσπου γέννησα ξανά.

***

Ετεροτοπία

ένα χρυσό κλειδί
μια φθαρμένη πόρτα
πίσω η σκάλα

στις υπόλοιπες διαστάσεις ∙ το τσίρκο της Μέγα αναλγησίας
μια μπαλωμένης Τσιμεντούπολης

Leave a comment