Χιόνι,
ευλογημένο χιόνι,
που έρχεται απ’ τον ουρανό
σαν ξασπρισμένες μύγες.
Το χώμα δεν είναι πια γυμνό.
Το χώμα φοράει τα ρούχα του.
Τα δέντρα μισοκρύβονται απ’ τα σεντόνια
και κάθε κλαδί φοράει την κάλτσα του θεού.
Υπάρχει ελπίδα.
Υπάρχει ελπίδα παντού.
Τη δαγκώνω.
Κάποιος κάποτε είπε:
Μη δαγκώσεις μέχρι να μάθεις
αν είναι ψωμί ή πέτρα.
Ό,τι δαγκώνω είναι όλο ψωμί,
ανερχόμενο, φουσκωμένο σαν ένα σύννεφο. Υπάρχει ελπίδα.
Υπάρχει ελπίδα παντού.
Σήμερα ο Θεός προσφέρει γάλα.
Κι εγώ βαστώ τον κουβά.
*Μετάφραση: Σπύρος Μακρής.
