6.
Εκεί που πας και πίνεις
και βρίσκεις τον Γιώργο
και τα λέτε
σ’ έχω δει πολλές φορές που έρχεσαι στο κέφι
και φτιάχνεις με τα χέρια σου
κάτι όνειρα θεόρατα πνιγμένα
αλλά καθόλου θολά μες στο μυαλό σου
μια κι εσύ ξέρεις καλύτερα απ’ τον καθένα
που θες να φτάσεις όχι όμως κι ο Γιώργος
που πάντα εκείνη τη στιγμή
συμφωνεί
και σε κοιτάει με θαυμασμό και απορία
λέγοντας:
πες ότι έγινε και μετά τι;

7.
Είχα πάει κι εγώ τελικά
δε γινόταν αλλιώς
βρισκόμουν ανάμεσα σε χιλιάδες
ανθρώπους
κάποιος μας οδηγούσε
πρώτη φορά που τον έβλεπα
μα τον ξεχώρισα
από το πορφυρό στα χέρια
εμείς ακολουθούσαμε
είχα μια ζωή στα χέρια μου
είχε τη ζωή μου στα χέρια του
και σιγά σιγά όλο και της έβγαζε
τις φωνητικές χορδές
και περνούσε καλώδια
και ηχεία στο φουλ
να διακηρύσσουν την δημοκρατία
του

ποδοπατήθηκα μαζί με τους άλλους
ποδοπατήθηκα
κι ούτε που μίλησα

8.
Μετά από δεκαεφτά πλύσεις εγκεφάλου
κρεμάστηκε στα σύρματα του τρίτου ορόφου
δίπλα στη μπουγάδα της γυναίκας του
μόλις στέγνωσε
καθαρός πια απ’ όλα τα μικρόβια
επέστρεψε στο μπαλκόνι να διαβάσει την
ατσαλάκωτη εφημερίδα
η γυναίκα αμίλητη και χωρίς πολλά πολλά
σιδέρωσε κι ετοίμασε τα δύο σκοτωμένα
παιδιά
για δείπνο

*Από τη συλλογή “Συνθήκη ισορροπίας”, εκδόσεις Θράκα 2014.