Το σκουριασμένο ρολόι, στον ουράνιο θόλο θυμίζει 

τα πνιγμένα χρόνια.

Δείξε την τόλμη σου!

Τώρα

Που λωποδύτες κρατούν την εικόνα

κι ένας μικρός σατράπης πάνω στο θρόνο, χαμογελά

σου δίνει το σκοινί και σε προτρέπει να

καταγράψεις σε δελτίο

την ακριβή σου μνήμη.
Γύρω σου,

παιδιά με στιλπνά πρόσωπα θα σε οδηγήσουν στο μονοπάτι.

Είναι νωρίς και κάνεις δεν θα καταλάβει το ανώδυνο 

πέρασμά σου στο πάνθεον των ηρώων, την ανέλπιστη 

τύχη σου.

Θα είναι μια άγρια νύχτα των ονείρων σου
η τελευταία συνωμοσία της ζωής σου.

*Από τις “Σκυθικές Ερημίες”, Εκδόσεις Κολωνός, Αθήνα 1996, σελ. 70.