Αν κοιτάξεις στην καρδιά σου

πράγμα που δεν γίνεται

θα δεις βομβαρδισμένα τοπία

είναι σαν να βλέπεις τα κοσμήματα

αρχαίων γυναικών στα εκθέματα

των μουσείων

Κι αν κάτι βλασταίνει

ανάμεσα στις πέτρες

είναι η άγνοια

είναι η απειρία

είναι η θέληση και

η αθωότητα

που ξημερώθηκε

«και καθώς έφευγαν οι μέρες

οι νύχτες απλώς χάθηκαν»

γιατί ό,τι αρχίζει

βραδιάζεται

αυτό που μένει

είναι τα κτερίσματα

στους τάφους

τα ίχνη από τα τείχη

και οι περικνημίδες

των όμορφων στρατιωτών

οι κνήμες οι κώμες

τα όμορφα σπίτια

χάθηκαν σε κάποια

αρχαία μάχη
τόσο παλιά όσο και σημερινή

μέχρι η θηλυκού

γένους ποίηση να σφυρίξει τη λήξη

κάθε ανθρώπινης φιλοδοξίας

και τα βουνά γίνουν νταμάρια
και οι θάλασσες αποστραγγιστούν

θα σας εξοντώσω

*Από τη συλλογή “Κυκλική Διαδρομή”, Εκδόσεις Φαρφουλάς.