..στην απολογία του έγραφε “γεννήθηκα με ένα σοβαρό
ελάττωμα
κονιορτοποίησα τη θλίψη” ..

α. ΕΙΣΑΓΩΓΗ
………..
Το κρεβάτι τρίζει
δεν είναι τίποτε
μη σκας
η Περσεφόνη βακχεύεται
………….
β. ΣΩΜΑ
…………
ένα παλιό δημοτικό
βασικά δεν ξέρω αν είναι και δημοτικό
γιατί είμαι κακός μαθητής
η τάξη γελά μαζί μου
και η φιλόλογος με κοροϊδεύει
..
με περιπαίζουν ως
“ο δολοφόνος της Ιθάκης”
…………. ξεκινά κάπως έτσι
“σαν βγεις στον πηγαιμό για την Ιθάκη”

μετά δεν ξέρω τι λέει
και το συνεχίζω όπως εγώ θέλω
γιατί δε με ρώτησες ποτέ
ποια ήταν η ζωή μου
αφού έφτασα επιτέλους
σ’ αυτή την πολυπόθητη Ιθάκη
……………
η ζωή μου λοιπόν ήταν μια τιμωρία του εγώ.
πήρα το αλυσοπρίονο και άρχισα το αποτρόπαιο έργο.
δε θέλω το ρόπαλο του Ηρακλή ούτε το κεφάλι της Ύδρας
και να τα αίματα σωρό
δε θέλω να πάρω τα εύσημα για την άβρεχτη φτέρνα μου ή
ακόμη και για τα τυφλωμένα μάτια μου
δε θέλω κανένας Δον Κιχώτης να κυνηγήσει το άλογό μου
δε θέλω καμία Δουλτσινέα να με φιλήσει
θέλω μονάχα να σκηνοθετήσω το θάνατό του εγώ μου
να φωνάξω στοπ ξανά και ξανά
να το πεθαίνω και να το ανασταίνω κατ’ εξακολούθηση
…………
γ. ΕΠΙΛΟΓΟΣ
…………
Το κρεβάτι τρίζει
δεν είναι η Περσεφόνη
είναι η Κλυταιμνήστρα
.σσσ.. μη το πεις πουθενά. σε σκοτώνω.