Κενό

η σιωπή θερίζει
τα βράδια
μέσα άδεια
κι έξω μόνη
εξίσωση ενός μηδενικού τίποτε

(κι η σελίδα προσπαθεί να γεμίσει)

***

Μάστιγα του Χρόνου

περνούν οι άνεμοι
μα το άγαλμά μου μένει
ανέγγιχτο
από τις τρικυμίες του
αρχαιολόγου ∙
στυλωμένη
στην αποκρυπτογράφηση
των πεπραγμένων
και μη
της ανθρωπότητας.

κι η αιτία ∙
ασυναίρετος Εσύ
κι ο πόνος
αμετάβατος