Αν είσαι ακόμη ένα κορίτσι
που έχεις τον άνεμο στο χείλι
και γλυκόνερο
και το μέλι των χλωρών φασολιών
στη μασχάλη
Αν είσαι ακόμη ένα κορίτσι
φυσίγγιο
των αιώνων χρυσάνθεμο
και της
πικραμυγδαλιάς
το χιονισμένο κοντάκι
Αν είσαι ακόμη ένα κορίτσι
τυφλό
στις ριπές και στους διάττοντες
και αλοιφή στο αητόφτερο
ή το στήθος που επέπλεε
τη μια στο νερό
και την άλλη στο αίμα
κι αν αντέχεις –αν άντεξες
το Νοέμβρη που τα μάτια σου χώρεσαν
την αιώνια λήθη
με αλλαξιές από τύρφες
και φάρμακα
κι ανοιχτό ουρανό στα βιβλία με τους στίχους
και το χάδι του όπλου του
το καυτό μες στον πάγο
μην αλλάξεις
το δέρμα με τάλιρα
με θανάτους ή πέστροφες
με φτερά ή με δίχτυα
τα χέρια σου κάρφωσε
στις μπουκιές ιστορίας
που δάγκωσες
με καπνό, με αγόρια και τρένα
μέχρι να ‘ρθει ο καιρός που
θα αρκούνε τα ποιήματα
για να ανθίζουμε ελεύθερα
σαν πουλιά ή σαν ψάρια
*Το ποίημα και η φωτογραφία της ανάρτησης αναδημοσιεύονται από το ιστολόγιο του ποιητη ΈΛΕΥΣΙΣ – ένα ταπεινό ενδιαίτημα αθανασίας στη διεύθυνση http://loukopk.wordpress.com/2014/11/19/%CF%84%CE%BF-83-%CF%83%CF%84%CE%BF-73-%CE%BC%CE%B9%CE%B1-%CE%B1%CE%BD%CE%B1%CE%B3%CF%89%CE%B3%CE%AE/

ευχαριστώ και πάλι, για την τιμή!