Ανθρωπολογία

Τι διαφορά έχει

το αλήτικο χαμομήλι

η άγρια παπαρούνα

το ξερό χαμόκλαδο

όλα αυτά στα βάζα

από τα εκθέματα στα μουσεία

από τους πίνακες

με τα κυπαρίσσια

από κεριά που λιώνουν

σε μανουάλια

Αν θες πες
από άδεια μελίσσια

από άδεια θρανία στο σχόλασμα

υπονοούν το τέλος

μα εγώ ζω ακόμα

Άπειροι πρόσκαιροι θάνατοι

ξεβράστε τα νερά στις παραλίες

και τραβήξτε τα νερά

μέσα πάλι

αφήστε την άμμο

τη νεκρή πέτρα

αιώνιους μάρτυρες

Αφήστε έναν άνθρωπο μάρτυρα
κι αυτός θα ομολογήσει

πόσο όμορφοι ήταν

μέσα στα μωβ τους
Ήταν όμορφα τα σύννεφα

Αφήστε τον μόνο μάρτυρα

Δείξτε του έλεος

κι αυτός θα μαρτυρήσει

Αφήστε έναν άνθρωπο μάρτυρα

***
Η υπόσχεση

Αυτό που με τραβάει

στον έρωτα και στο θάνατο

είναι αυτό που σε κάνει

να μελετάς το τραύμα

Το αγριεμένο πλήθος

σε μια στιγμή ησυχίας

κοιτά τα κουφάρια σφαγμένων

από σφαγή τιμωρίας

Η κυρία θεολογία θέλει

να γράψεις χίλιες φορές

«Κύριε ελέησόν με»

Η κυρία ζωολογία θέλει

να κρεμαστείς σα σε σφαγείο

στη βιτρίνα ενός χασάπικου

και η μύγα να ρουφάει το αίμα

Κυρίες καλές

αιμοδιψείς και αιμοσταγείς

σαν άνθρωποι

Αυτό που με τραβάει

στον έρωτα και στο θάνατο

είναι η ελπίδα η δικιά σου

που την κρατώ στα χέρια

και την πνίγω

*Από τη συλλογή «Κυκλική διαδρομή», εκδ. Φαρφουλάς, 2014. Από το http://www.poiein.gr