Για τον Νίκο Ρωμανό
Στον ίσκιο της ιστορίας
μείναν να
στραβοκοιτάν όσους την
άλλαξαν
Νουθετούνε ακόμη, με το
μάτι καμπουριασμένο εντός
-όχι εμάς που
επαναστατήσαμε-
μα τον άτσαλα θαμμένο
νεκρό στο στήθος τους
που στην πρώτη εκπνοή
ελευθερίας
σηκώνεται το χώμα και
αναδύει όλη την μπόχα του.
