Η επιμονή της βρύσης να γεμίσει με τις σταγόνες της την κούπα
είναι ίδια με τα δευτερόλετπτα που αιμορραγούνε την ζωή μου
άραγε ποιο θα γεμίσει πρώτο
η κούπα η υπομονή μου ή η ζωή μου;

Πωλείται κατάθλιψη
Μεταχειρισμένη σε καλή κατάσταση
Οι ενδιαφερόμενοι πρέπει να εκτελούν ποινή
Χρόνιας καταδίκης, απομόνωσης και θλίψης
Από μια άγνωστη κατάρα
Που τους έχει εξορίσει στο άγονο τίποτε

Κανείς δεν πρόκειται να ενδιαφερθεί
Για έναν ακόμα άρρωστο
Σε μια πολιτεία αρρώστων
Όλοι ψάχνουν για διαλείμματα χαράς
Γεμάτα ψευδαισθήσεις και ακίνδυνες ικανοποιήσεις

Και όσο τα θαμπά παιδικά χρόνια
Κουβαλούν μαζί τους την μοναξιά
Τόσο η διάθεση για ανάρρωση αφοπλίζεται

*Το ποίημα και η εικόνα της ανάρτησης από είναι από το περιοδικό “Τα Κουρέλια Τραγουδάνε Ακόμα” Νο 3, που μπορε΄τε να το κατεβάσετε από εδώ http://www.scribd.com/doc/247235586/%CE%A4%CE%B1-%CE%9A%CE%BF%CF%85%CF%81%CE%AD%CE%BB%CE%B9%CE%B1-%CE%9D%CE%BF-3-pdf Το ποίημα δεν είχε τίτλο κι έτσι τον παρόντα τίτλο τον διαλέξαμε εμείς.