Πεινούν και τρώνε.
Κάποιοι δεν έχουν. Κι άλλοι
τρώνε και πεινούν.

***

Ζούμε… δε ζούμε…
Ποιός τάχα να νοιάζεται;
Κι ο χρόνος περνά.

***

Ο χρόνος μιλά,
μα οι καρδιές δε ξέρουν
αυτή τη γλώσσα.

***

Ο χρόνος περνά,
αφήνοντας σημάδια.
Τυφλές οι καρδιές.

***

Πανσέληνέ μου,
αρκεί της μέρας το φως
για τα «στραβά» μας.